مطالعات مدیریت خدمات عمومی

شماره جاری

بر اساس شماره‌های نشریه

بر اساس نویسندگان

بر اساس موضوعات

نمایه نویسندگان

نمایه کلیدواژه ها

درباره نشریه

اهداف و چشم انداز

اصول اخلاقی انتشار مقاله

بانک ها و نمایه نامه ها

پیوندهای مفید

پرسش‌های متداول

فرایند پذیرش مقالات

اطلاعات آماری نشریه

اخبار و اعلانات

تفاهم نامه

گواهی رتبه

فایل ها

داوران1403

رسانه های جمعی و منفعت عمومی: سازوکارهای رسانه ای در کاهش نابرابری های توسعه انسانی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استاد گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

2 دکتری مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

چکیده

نابرابری‌های توسعه انسانی یکی از موانع اصلی جوامع کنونی در مسیر تأمین منافع عمومی و تحقق عدالت اجتماعی است. این نابرابری‌ها عمدتاً ماحصل نبود فرصت­های برابر در کسب قابلیت­های اساسی در زمینه­های آموزش، سلامت و درآمد برای همه افراد جامعه است. اهمیت این نابرابری­ها ازآن‌جهت است که گسترش آن موجب افزایش فقر، تضعیف انسجام داخلی و درنهایت شکل­گیری نارضایتی و تنش­های اجتماعی خواهد شد. در این میان، باوجود تغییر و تحولات گسترده حوزه رسانه، رسانه­های جمعی و به­ویژه رادیو و تلویزیون همچنان ظرفیت زیادی برای تأمین منافع عمومی از طریق ارائه محتوای مناسب برای ایجاد قابلیت­های اساسی و کاهش نابرابری­های انسانی دارند. لذا، پژوهش حاضر به‌عنوان یک پژوهش کیفی باهدف شناسایی سازوکارهای رسانه­ای صداوسیما برای کاهش نابرابری­های توسعه انسانی در ایران صورت گرفته است. استراتژی پژوهش، داده­بنیاد بوده و جامعه پژوهشی آن شامل خبرگان دانشگاهی و اجرایی حوزه­های رسانه و مدیریت دولتی بودند که احاطه لازم به موضوعات توسعه را نیز داشتند. شیوه نمونه­گیری در این تحقیق، نمونه­گیری نظری بوده و از مصاحبه نیمه­ساختاریافته برای جمع­آوری داده­ها استفاده‌شده است. یافته­های این پژوهش، پنج سازوکار اعتمادسازی، مدیریت تولید پیام، مدیریت پخش پیام، مدیریت منابع سازمانی و تقویت همکاری­های نهادی را به‌عنوان سازوکارهای اصلی رسانه جمعی صداوسیما برای کاهش نابرابری­های توسعه انسانی در ایران شناسایی نمود.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Mass Media and Public Interest: Media Mechanisms in Reducing Human Development Inequalities

نویسندگان [English]

  • Reza Vaezi 1
  • Hossein Adhami 2

1 Professor, Public Administration Department., Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran.

2 PhD in Public Administration, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran

چکیده [English]

Human development inequalities represent a major challenge for contemporary societies and hinder the realization of public interest and social justice. These inequalities largely arise from unequal access to basic capabilities in key areas such as education, health, and income. Despite the rapid expansion of digital communication technologies, traditional mass media—particularly radio and television—continue to possess significant potential to promote public interest by producing and disseminating content that contributes to the development of basic capabilities and the reduction of human development inequalities. The present study aims to identify the media mechanisms through which the Islamic Republic of Iran Broadcasting (IRIB) can contribute to reducing human development inequalities in Iran. This research adopts a qualitative approach and employs the constructivist grounded theory method. The study participants consisted of academic scholars and executive experts in the fields of media and public administration who possess sufficient knowledge of development issues. Data were collected through semi‑structured interviews and analyzed through iterative coding procedures. The findings reveal five key mechanisms through which IRIB can contribute to reducing human development inequalities: trust‑building, message production management, message distribution management, organizational resource management, and strengthening institutional cooperation.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Mass media
  • Public interest
  • Inequality
  • Constructivist grounded theory
مراجع
  1. افقه، سید مرتضی، آهنگری، عبدالمجید، عسکری پور لاهیجی، حسین (۱۳۹۹). برآورد شاخص توسعه انسانی استان‌های ایران و بررسی تأثیر آن بر رشد اقتصادی با استفاده از منطق فازی، فصلنامه اقتصاد مقداری (بررسی­های اقتصادی سابق)، ۱۷(2)،89-121. https://doi.org/10.22055/jqe.2019.29152.2064
  2. حنیفی، عادل، خدادادکاشی، فرهاد، موسوی جهرمی، یگانه (1400). اندازه­گیری شاخص نابرابری چندبعدی به تفکیک مناطق شهری و روستایی ایران طی دوره 1397-1363، فصلنامه تحقیقات مدل‌سازی اقتصادی، 12(43)،47-97. https://doi.org/10.52547/jemr.12.43.47
  3. خانیکی، هادی (۱۳۸۴). بنیان­های مطالعات ارتباطات و توسعه ملی در ایران، فصلنامه علوم اجتماعی، 12(28و29)،7-56.
  4. فراستخواه، مقصود (1395). روش تحقیق کیفی در علوم اجتماعی با تأکید بر نظریه برپایه، چاپ دوم، تهران: انتشارات آگاه.
  5. محمدپور، احمد(1392الف). روش تحقیق کیفی: ضدروش1، منطق و طرح در روش­شناسی کیفی، چاپ دوم، تهران: انتشارات جامعه­شناسان.
  6. محمدپور، احمد(1392ب). روش تحقیق کیفی: ضدروش2، مراحل و رویه­های عملی در روش­شناسی کیفی، چاپ دوم، تهران: انتشارات جامعه­شناسان.
  7. معتمدنژاد، کاظم (۱۳۸۴). سیرِ تحول مطالعات و تحقیقات ارتباطات و توسعه در ایران، فصلنامه مطالعاتی و تحقیقاتی وسایل ارتباط جمعی، 16(3)،4-41.
  8. واعظی، رضا(1400). نقد مدیریت دولتی و مدیریت توسعه در ایران، حکمرانی و توسعه،1(1)، 31-43.
  9. Abuku, M., & Iorngurum, D.S.A. (2017). Re-positioning Nigeria’s radio broadcast as a catalyst for development. The Creative Artist.11(1),213-226.
  10. Balit, S., & Acunzo, M. (2020). A changing world: FAO efforts in communication for rural development. Handbook of Communication for Development and Social Change, 133-156.
  11. Byskov, M. F. (2018). The Capability Approach in Practice, A New Ethics in Setting Development Agendas. Routledge. https://doi.org/10.4324/9780429506017
  12. Carmo, R. M. (2021). Social inequalities: theories, concepts and problematics. SN Social Sciences, 1(5), 116.
  13. Charmaz, K. (2014). Constructing grounded theory(2nd ed). Sage.
  14. Chiappero-Martinetti, E., Osmani, S., & Qizilbash, (Eds.). (2021). The Cambridge Handbook of the Capability Approach. Cambridge University Press.
  15. Chima, O. A., & Obayi, P. M. (2019). Influence of educational broadcast programmes on the learning quotient of students of Imo State University and Alvan Ikoku College of Education, Owerri, Nigeria. Novena Journal of Communication, 10, 105-114.
  16. Clark, D. A., Biggeri, M., & Frediani, A. A. (Eds.). (2019). The capability approach, empowerment and participation: concepts, methods and applications. Springer.
  17. Cosgrove, S., & Curtis, B. (2022). Understanding Global Poverty: Causes, Solutions, and Capabilities. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781003043829
  18. Desai, V., & Potter, R. B. (2014). The Companion to Development Studies.
  19. Ferreira, I. A., Gisselquist, R. M., & Tarp, F. (2022). On the impact of inequality on growth, human development, and governance. International Studies Review, 24(1), viab058.
  20. Guaaybess, T. (2019). The Media in Arab Countries: From Development Theories to Cooperation Policies (Science, Society and New Technologies Series). Wiley-ISTE.
  21. Hatakka, M., Ater, S., Obura, D., & Mibei, B. (2014). Capability outcomes from educational and ICT capability inputs–An analysis of ICT use in informal education in Kenya. The Electronic Journal of Information Systems in Developing Countries, 61(1), 1-17. https://doi.org/10.1002/j.1681-4835.2014.tb00430.x
  22. Ishikawa, Y., Kondo, N., Kawachi, I., & Viswanath, K. (2016). Are socioeconomic disparities in health behavior mediated by differential media use? Test of the communication inequality theory. Patient Education and Counseling, 99(11), 1803-1807. https://doi.org/10.1016/j.pec.2016.05.018.
  23. Jafar, Z., Quick, J. D., Rimányi, E., & Musuka, G. (2024). Social Media and Digital Inequity: Reducing Health Inequities by Closing the Digital Divide. International Journal of Environmental Research and Public Health, 21(11), 1420. https://doi.org/10.3390/ijerph21111420.
  24. Joshi, D. K. (2021). Footprints of a winning idea: Three decades of the human development paradigm (1990–2019). Journal of Human Development and Capabilities, 22(3), 506-516.
  25. Kotsalas, I.P., Antoniou, A., & Scoullos,M. (2018). Decoding Mass Media Techniques and Education for Sustainable Development. Journal of Education for Sustainable Development,11(2),102–122. https://doi.org/10.1177/0973408218761229
  26. Malikhao, P., & Servaes, J. (2020). Communication for Development and Social Change: Three Development Paradigms, Two Communication Models, and Many Applications and Approaches.In: Servaes, J. (eds), Handbook of Communication for Development and Social Change,pp.63-92.Springer, Singapore. https://doi.org/10.1007/978-981-15-2014-3
  27. Nwokedi, O. P., Okeibunor, N. B., Ugwuanyi, J. C., Nwokolo, P. N., Ugwuoke, J. C., & Gever, V. C. (2023). Comparative analysis of the effectiveness of interactive radio and interactive television instructions on improvement in life skills among out-of-school nomadic children in Northern Nigeria. Information Development, 39(3), 512-523. https://doi.org/10.1177/02666669221104599
  28. Pérez Arozamena, R., & Odriozola-Chéné, J. (2025). Media framing of inequality of opportunities in education during the pandemic: analysis of the Spanish online media agenda. Observatorio, 19(3). https://doi.org/10.15847/obsOBS19320252577.
  29. Prados de la Escosura, L. (2021). Augmented human development in the age of globalization. The Economic History Review, 74(4), 946-975.
  30. Saraf, R. A., & Balamurugan, J. (2018). The role of mass media in health care development: A review article. Jour Mass Comm, 5(1&2), 39-43.
  31. Servaes, J. (2020). Communication for Development and Social Change: In Search of a New Paradigm. In: Servaes, J. (eds), Handbook of Communication for Development and Social Change(pp.15-27). Springer, Singapore. https://doi.org/10.1007/978-981-15-2014-3
  32. Shaban, A. (2020). Television Programs Trends Towards Promoting Sustainable Development Values: An Analytical Study. Humanities & Social Sciences Reviews.8(3),1182-1191.
  33. Telch, F., & Appe, S. (2022). How can countries improve human development? Four distinct national planning strategies and the challenges for human development ahead. Development Policy Review, 40(2), e12561. https://doi.org/10.1111/dpr.12561
  34. Telleria, J. (2021). Deconstructing Human Development, From the Washington Consensus to the 2030 Agenda. Routledge.
  35. Timalsina, M., & Pradhan, P. M. (2019). Role of local/community radio on rural development. Nepalese Journal of Development and Rural Studies, 16, 46-52. https://doi.org/10.3126/njdrs.v16i0.31570
  36. (2019). Human Development Report 2019, Beyond income, beyond averages, beyond today: Inequalities in human development in the 21st century. New York: UNDP.
  37. (2025). Human Development Report 2025, A matter of choice; People and possibilities in the age of AI. New York: UNDP.
  38. Vaggi, G. (2018). Towards a Broader Definition of Development. In: Development. Palgrave Macmillan, Cham. https://doi.org/10.1007/978-3-319-54879-1_2
  39. Vaughan, M., Theine, H., Schieferdecker, D., & Waitkus, N. (2025). Communication about economic inequality: a systematic review. Annals of the International Communication Association, 49(3), 147-158. https://doi.org/10.1093/anncom/wlaf006
  40. Willis, K. (2020). Theories and practices of development(3rd ed.). Rroutledge.
  41. Yessenbekova, U. M., & Kutym, B. (2020). The Cultural and Educational Mission of Kazakh Television. Journal of Communication Media Watch (India), 11(4), 721-727.
  42. Yoo, W., Hong, Y., & Oh, S. H. (2023). Communication inequalities in the COVID-19 pandemic: socioeconomic differences and preventive behaviors in the United States and South Korea. BMC public health, 23(1), 1290. https://doi.org/10.1186/s12889-023-16211-8.
  43. Yu, J., & Meng, S. (2022). Impacts of the internet on health inequality and healthcare access: a cross-country study. Frontiers in Public Health, 10, 935608. https://doi.org/10.3389/fpubh.2022.935608
مطالعات مدیریت خدمات عمومی
دوره 3، شماره 10
دی 1404
صفحه 209-256
فایل ها
سابقه مقاله
  • تاریخ دریافت: 08 بهمن 1404
  • تاریخ بازنگری: 29 بهمن 1404
  • تاریخ پذیرش: 08 اسفند 1404
هم رسانی
ارجاع به این مقاله
آمار