نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• زهره موسوی کاشی ¹
• زهره محسنی کبیر ²

¹ دانشیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران

² دانشجوی دکتری مدیریت صنعتی گرایش مالی، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران

چکیده

در دهه‌ی اخیر، گسترش تحول دیجیتال و افزایش تهدیدات سایبری موجب شده است تاب‌آوری دیجیتال به‌عنوان یکی از الزامات اساسی پایداری سازمان‌های دولتی مطرح شود. لذا هدف پژوهش حاضر، شناسایی و مدل‌سازی روابط علّی میان عوامل مؤثر بر تاب‌آوری دیجیتال در سازمان‌های دولتی ایران بود. بدین منظور، با مرور نظام‌مند ادبیات نظری براساس روش پریزما و از طریق جستجوی گسترده در پایگاه‌های اسکاپوس، گوگل اسکالر و سایر منایع معتبر، مجموعه‌ای از شاخص‌های اولیه شناسایی و پس از غربالگری اولیه استخراج شدند و سپس با بهره‌گیری از روش دلفی فازی، اعتبار و اهمیت آن‌ها با نظر ۱۹ خبره (۵ عضو هیئت علمی و ۱۴ مدیرعالی رتبه حوزه فناوری و تحول دیجیتال) ارزیابی گردید. در نهایت یافته‌های پژوهش نشان داد که ۲۱ شاخص در قالب ۹ بعد اصلی تأیید شدند. در گام بعد، با استفاده از تکنیک دیمتل فازی، روابط علّی و معلولی بین مؤلفه‌ها تحلیل شد. نتایج پژوهش نشان داد که عوامل فرهنگی و انسانی از جمله انگیزش فناورانه، فرهنگ یادگیری و اشتراک دانش دیجیتال در گروه علت و عوامل فناورانه نظیر امنیت داده، اعتماد دیجیتال و پذیرش فناوری‌های نو در گروه معلول قرار گرفتند. مسیر اصلی اثرگذاری از یادگیری فناورانه به سمت قابلیت‌های فنی و پذیرش فناوری نو جریان داشت که بیانگر نقش زیربنایی فرهنگ و دانش در تقویت تاب‌آوری دیجیتال بود. این الگو ضمن تأیید یافته‌های پژوهش‌های بین‌المللی، نشان داد که در بافت بوروکراتیک دولت، توسعه‌ی تاب‌آوری دیجیتال بیش از آن‌که تابع سرمایه‌گذاری فناورانه باشد، به نهادینه‌سازی فرهنگ یادگیری و انگیزش فناورانه وابسته است.

عنوان مقاله [English]

Modeling the causal relationships of factors affecting digital resilience in Iranian government organizations using a mixed approach

نویسندگان [English]

• zohreh mousavikashi ¹
• zohreh mohsenikabir ²

¹ Associate Professor, Department of Industrial Management, Islamic Azad University, Karaj, Iran

² PhD student of industrial Management , Islamic Azad University, Karaj, Iran

چکیده [English]

In the last decade, the expansion of digital transformation and the increase in cyber threats have led to the emergence of digital resilience as one of the basic requirements for the sustainability of government organizations. Therefore, the aim of the present study was to identify and model the causal relationships between the factors affecting digital resilience in Iranian government organizations. For this purpose, through a systematic review of theoretical literature based on the PRISMA method and through extensive searches in Scopus, Google Scholar, and other reputable sources, a set of initial indicators were identified and extracted after initial screening. Then, using the Fuzzy Delphi method, their validity and importance were evaluated with the opinions of 19 experts (5 faculty members and 14 senior managers in the field of technology and digital transformation). Finally, the research findings showed that 21 indicators were confirmed in the form of 9 main dimensions. In the next step, the causal relationships between the components were analyzed using the Fuzzy Dematel technique. The results of the study showed that cultural and human factors, including technological motivation, learning culture, and digital knowledge sharing, were in the cause group, and technological factors, such as data security, digital trust, and adoption of new technologies, were in the disability group. The main path of influence flowed from technological learning to technical capabilities and adoption of new technologies, which indicated the fundamental role of culture and knowledge in strengthening digital resilience. This pattern, while confirming the findings of international research, showed that in the bureaucratic context of the government, the development of digital resilience depends more on the institutionalization of a learning culture and technological motivation than on technological investment.