نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسنده
دانشیار گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
چکیده
افزایش روند دیجیتالی شدن در سازمانهای سراسر دنیا و رقابت سازمانها برای شکار، جذب و نگهداشت سرمایههای انسانی کلیدی، بهویژه در زمینه مهارتهای دیجیتالی، ضرورت مطالعهی هرچه بیشتر در این حوزه را بیش از پیش آشکار ساخته است. در چنین شرایطی، بهدلیل رقابت فزاینده بخش خصوصی و عمومی بر سر جذب و نگهداشت سرمایه انسانی متخصص و برخی محدودیتهای مالی و قانونی، وقتی سخن از سازمانهای بخش عمومی باشد؛ مبحث حفظ استعدادها اهمیتی دوچندان مییابد. هدف پژوهش حاضر شناسایی و اولویتبندی ظرفیتهای سازمانی برای نگهداشت استعدادهای دیجیتال در بخش عمومی است. این پژوهش بر مبنای طرح تحقیق آمیخته متوالی اکتشافی انجام شده است؛ بدین صورت که ابتدا با استفاده از روش مرور نظاممند 41 مطالعه (از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۶)، ابعاد و مولفههای مرتبط با ظرفیتهای سازمانی نگهداشت استعدادهای دیجیتال شناسایی شد و سپس با بهرهگیری از روش تصمیمگیری چندمعیاره بهترین-بدترین (BWM) به وزندهی و اولویتبندی ابعاد و مولفهها پرداخته شد. یافتهها حاکی از آنند که شش بعد اصلی به ترتیب وزن شامل ظرفیتهای فرهنگی و روانشناختی سازمان (0/212=w)؛ ظرفیتهای یادگیری، رشد و تطبیقپذیری (0/199=w)؛ ظرفیتهای منابع انسانی دیجیتال (0/173=w)؛ ظرفیتهای راهبردی و حکمرانی (0/158=w)؛ ظرفیتهای ساختاری و انعطافپذیری کاری (0/136=w)؛ و ظرفیتهای نهادی و بیرونی (0/122=w) بهعنوان مهمترین ظرفیتهای سازمانی نگهداشت استعداد دیجیتال در بخش عمومی هستند. این چارچوب میتواند مبنای مناسبی برای مدیران سازمانها، سیاستگذاران بخش عمومی و محققان حوزه منابع انسانی قرار گیرد.
عنوان مقاله [English]
Organizational Capacity for Retaining Digital Talent in Public Sector: Identification and Prioritization of Key Components
نویسنده [English]
- Habib Roodsaz
Associate Professor, Department of Public Administration, Faculty of Management & Accounting, Allameh Tabataba’i University, Tehran, Iran
چکیده [English]
The growing trend of digitalization across organizations worldwide, coupled with intensified competition among organizations to attract, recruit, and retain key human capital, particularly those with digital skills, has highlighted the need for more extensive research in this field. In such conditions, and due to the fierce competition between the private and public sectors in attracting and retaining specialized talent, along with financial and legal constraints, the issue of talent retention becomes particularly critical for public sector organizations. The aim of the present study is to identify and prioritize organizational capacities for retaining digital talent in the public sector. This research was conducted based on an exploratory sequential mixed-methods research design. In the first phase, a systematic review of 41 studies (published between 2005 and 2026) was carried out to identify the dimensions and components of organizational capacities for digital talent retention. In the second phase, the Best-Worst Method (BWM) was applied to weight and prioritize these dimensions and components. The findings reveal six main dimensions, ranked by weight as follows: organizational cultural and psychological capacities (w=0.212), learning, growth, and adaptability capacities (w=0.199), digital human resource capacities (w=0.173), strategic and governance capacities (w=0.158), structural and work flexibility capacities (w=0.136), and institutional and external capacities (w=0.122). These represent the most important organizational capacities for retaining digital talent in the public sector. This framework can provide a solid foundation for managers, public policymakers, and researchers in the field of human resource management.
)