نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• سمیه رمضانی ¹
• شهلا سهرابی ²
• غلامرضا سلیمی ³

¹ دانشجوی دکتری رشته مدیریت دولتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

² دانشیار، گروه مدیریت دولتی ، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

³ استادیار گروه مدیریت راهبردی، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران

چکیده

استقرار حکمرانی هوشمند منابع انسانی، به‌عنوان چارچوبی برای هدایت تصمیمات داده‌محور منابع انسانی، نیازمند هم‌راستایی سه سطح فردی، سازمانی و ملی–نهادی است. مسئله پژوهش ناهماهنگی ساختاری میان این سطوح است که گذار به حکمرانی هوشمند را دشوار کرده است. هدف پژوهش شناسایی این شکاف‌ها و تبیین الزامات راهبردی برای ایجاد هماهنگی در این سطوح می‌باشد. پژوهش با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون انجام شد. داده‌ها از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با ۱۵ نفر از اساتید دانشگاه، مدیران ارشد و مدیران منابع انسانی یکی از بانک‌های بزرگ کشور گردآوری شد. مشارکت کنندگان با نمونه‌گیری هدفمند و گلوله‌برفی انتخاب شدند. یافته‌ها نشان داد شکست در استقرار حکمرانی هوشمند، محصول ناهماهنگی در چهار بعد فناورانه، توسعه سرمایه انسانی، عدالت‌محور و فرهنگی است. در بعد فناورانه، شکاف میان سواد داده‌ای فردی، زیرساخت‌های سازمانی و نبود استانداردهای ملی داده محور دیده می‌شود. در بعد سرمایه انسانی، در توانمندی تحلیلی کارکنان با نظام‌های موجود آموزش سازمانی و سیاست‌های کلان آموزشی فاصله بسیار است. در بعد عدالت‌محور، کارکنان فاقد درک کافی از عدالت سیستمی بوده و شفافیت سازمانی محدود است . همچنین مکانیزم‌های نظارت بر هوش مصنوعی به درستی اجرا نمی‌شود. در بعد فرهنگی ناهماهنگی در آمادگی روان‌شناختی افراد، سبک رهبری و فرهنگ نهادی برای تحول دیجیتال وجود دارد. نتیجه اینکه حکمرانی هوشمند منابع انسانی فرآیندی شبکه‌ای است و بدون همسویی در سه سطح فرد، سازمان و نهاد، استقرار آن با شکست ساختاری مواجه خواهد شد.

عنوان مقاله [English]

Analysis of Smart Human Resource Governance Gaps at the Individual, Organizational, and Institutional Levels

نویسندگان [English]

• Somayeh Ramezani ¹
• Shahla Sohrabi ²
• Gholamreza Salimi ³

¹ PhD Student, Department of Public Administration, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.

² Associate Professor, Department of Public Administration, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.

³ Assistant Professor, Department of Public Administration, Supreme National Defense University and Strategic Research Institute, Tehran, Iran.

چکیده [English]

The establishment of smart governance in human resources, as a framework for guiding data-driven HR decision-making, requires alignment across three levels: individual, organizational, and national–institutional. The research problem addressed in this study is the structural misalignment among these levels in organizations, which has hindered the effective establishment of smart governance. The aim was to identify these gaps and explain the strategic requirements necessary to create alignment across levels. The study was conducted using a qualitative approach and thematic analysis. Data was collected through semi-structured interviews with 15 university faculty members, senior executives, and HR managers from a major national bank. Participants were selected using purposive and snowball sampling.

The findings indicated that failure to establish smart governance results from misalignment across four dimensions: technological, human capital development, justice-oriented, and cultural. In the technological dimension, a gap exists between individuals’ data literacy, organizational infrastructures, and the absence of national data standards. In the human capital dimension, a substantial gap exists between employees’ analytical capabilities, organizational training systems, and macro-level educational policies. In the justice-oriented dimension, employees lack sufficient understanding of systemic justice, organizational transparency is limited, and mechanisms for monitoring artificial intelligence are inadequately implemented. In the cultural dimension, misalignment is evident in psychological readiness, leadership styles, and institutional discourse on digital transformation. The findings suggest that smart HR governance is a network-based process, and without alignment across individual, organizational, and institutional levels, its establishment will face structural failure.